As every year, today we celebrate the Day of Peace, on the anniversary of the death of Gandhi, one of the best examples of a fighter for Freedom and Human Rights. Last decade 2000 – 2010 had been designated by UNESCO as “The International Decade for a Culture of Peace and non-violence for the Children of the World”. Unfortunately, though, despite all those good intentions, Peace is far from becoming a reality. The mass media are always telling us about some new conflict or the worsening of wars begun long time ago.

Bakearen ideiak askatasunarena eta justiziarenarekin bat etorri behar du ezinbestean. Horiek dira gizakien elkarbizitzaren hiru oinarriak . Badaude, baina, Mali, Palestina, Siria, Algeria, Sahara…, giza eskubideak sistematikoki urratzen diren lekuak, eta umeek, gizonek eta emakumeek genozidioak, bortxaketak, sarraski ankerrak pairatzen dituzten lekuak…. konponbidea korapilatsua da borondaterik ezean. Hitza eta elkarrizketa, gizakioi berezko zaizkigun ezaugarriak, dira gure ustez ankerkeria hauek gutxitu edo, hobe esanda, betiko ezabatzeko tresna bakarra. Erantzukizun politikoak dituztenei gaitz larri horiek guztiak desagertzea lortu arte hizketarako eser daitezela eskatzen diegu hemendik.

Pero la paz no es sólo una cuestión de los grandes organismos internacionales, sino que debe estar presente en todos nuestros actos cotidianos. Todos podemos y debemos trabajar por ella: evitemos rencillas familiares, disputas con nuestros compañeros de estudio o de trabajo, aprendamos a escuchar a los demás, a ser tolerantes. Porque la paz nos concierne a todos. Ojalá veamos el día en que los cañones solo sean valles fértiles, las granadas, sabrosa fruta, las minas, oportunidades para encontrar tesoros y el verbo armar pierda definitivamente su primera “R”. Ojalá sea así.